Konya - Teheran (IR)
Salaam aleikom!
Ik bevind me nu tussen zo'n 12 miljoen Iraniers, samengepakt in 1 stad genaamd Teheran...Maar sinds m'n vorige mail heb ik eerst nog een aantal dagen oost-Turkije gehad, en die waren voornamelijk KOUD. Ik had nog zo'n 600 kilometer te rijden (in 2 dagen). Ik heb de zon nog geen minuut gezien onder het rijden en het grootste gedeelte lag zeker boven de 1500 meter met een pas op 2644 meter en regelmatig bergtoppen met eeuwige sneeuw om me heen... brrrrrr... als klap op de vuurpijl besloot ik vlak voor de grens in een hutje op een camping te slapen, omdat daar schijnbaar veel toeristen zijn die naar Iran gaan of net terug komen. En dat was pas echt koud: geen verwarming en totaal geen isolatie in dat hokje. Ik heb in m'n thermisch ondergoed, t-shirt, trui en sokken geslapen in m'n slaapzak met dekens eroverheen en ik had nog kouwe poten! Maar ik heb het overleefd hoor :)
Op die camping kwam ik nog wel een zwitsers echtpaartje tegen, die zelf hun camper gebouwd hadden. Ze hadden een Japanse versie van een Unimog gekocht en daar zelf een bed en keukentje enzo ingemaakt. Toen 'ie klaar was hebben ze dat ding zelfs in de woestijn van Tunesie getest! Dan voel ik me toch wel een beetje minder goed voorbereid met m'n 13 jaar oude ezeltje, maar hij doet het nog en daar gaat het om :)
Ik was ondertussen wel een beetje zenuwachtig geworden in die paar dagen voordat ik de grens met Iran over zou steken: wat zou Iran allemaal brengen, zou het lukken met hun Perzische schrift (ala arabisch) en last but not least, zou ik die stapel cash die ik mee moest nemen voor een hele maand veilig kunnen houden? :) De grens zelf ging vrij vlot, Turkije uitkomen duurde langer dan Iran in komen. En gelukkig staan bijna alle plaats- en straatnamen in het engels aangegeven, dus de zenuwen waar snel voorbij :)
Het eerste wat meteen opvalt zijn de vrouwen: bijna allemaal van top tot teen in het zwart, en alleen hun gezicht is zichtbaar (chador)! Sommige vrouwen zijn wat moderner gekleed, maar ze hebben minstens een hoofddoek op, anders krijgen ze een boete van de politie. Ik had toevallig ook een TV op m'n kamer de eerste dag, en dat is ook erg apart: er zijn een stuk of 4 kanalen, allemaal van de overheid, en je ziet bijna alleen maar hele slechte soaps en godsdienstig gewauwel. Iets anders wat meteen opvalt is de extreem lage benzine prijs: 8 eurocent per liter!! Ik blijf me een aap lachen elke keer als ik ga tanken :)
Aan de andere kant zijn de mensen hier echt de meest vriendelijke en gastvrije mensen die ik ooit ontmoet heb, bijna zonder uitzondering. Een paar dagen geleden was ik in Hamadan en het stikt daar van de studenten engels. Net nadat ik aangekomen was werd ik op straat al aangesproken door Mona, een meisje dat haar engels wilde oefenen en de volgende dag met me wilde gaan sightsee-en. 's Avonds zat ik in een internetcafe en daar werd ik aangesproken door Ehsan (25 jaar), een student en leraar engels. Ik ben met hem mee naar z'n huis geweest daarna en we hebben daar tot 2 uur 's nachts zitten ouwehoeren. De dag erna ben ik met Mona wezen sightsee-en, en 's middags werd ik alweer aangesproken door 2 andere studenten! Ik ben met hun mee naar hun studentenhuis geweest, wat lunch gekregen (ik had al gegeten, maar je lult je er hier niet onderuit) en ook weer een tijd zitten praten.
's Avonds had ik weer met Ehsan afgesproken, en hij had me meegenomen naar de school waar hij les gaf. Ineens werd ik daar voor een klas met 15 jongelui gezet en mocht ik wat over mezelf vertellen en daarna allerlei vragen van hun beantwoorden, allemaal in het engels natuurlijk! Na 20 minuten was het tijd voor het volgende klasje, met 3 gevorderde leerlingen. Daar heb ik toen ook nog zeker een uur zitten praten, maar het was wel erg leuk. Daarna was het weer tijd om te gaan en zijn we naar Ehsan's huis gegaan, samen met een andere leraar en z'n vrouw, die een traditioneel Iraans avondeten gefixt hadden :)
Wat ik geleerd heb van die gesprekken was echter niet zo mooi. Theoretisch is Iran een republiek met een gekozen president, maar in de praktijk is het een dictatuur die gerund wordt door ayatollah Khameini. De ayatollah kan zo ongeveer alle belangrijke mensen benoemen en ontslaan en de islam wordt constant als excuus gebruikt voor de meest rare wetten. Zo staat er gevangenisstraf op het bezit van een satellietschotel, zogenaamd alleen omdat sekskanalen niet mogen van de islam.
Verder is het verboden voor jongens en meisjes om in het openbaar met elkaar om te gaan!! Je mag alleen met naaste familieleden van het andere geslacht omgaan! In Teheran valt het schijnbaar enigszins mee, maar in veel plaatsen kunnen verliefde paartjes alleen met elkaar praten via de telefoon!! Ik kan er met m'n verstand nog steeds niet helemaal bij... het is echt helemaal van de zotte. De mensen die ik gesproken heb zijn dus ook totaal niet blij met de regering. De rijke mensen in Iran vinden het wel best, want die kunnen toch doen en laten wat ze willen.
De groeten uit een land waar je zelfs een broodje macaroni kunt krijgen (jummie...) en waar je anderhalve kilometer met de taxi kunt voor 5 cent en tot de volgende keer maar weer!